kolom D6C8DC6C-3096-4993-9697-9F87D132F800

gepubliceerd op september 1st, 2019 | door ditte

0

Priemgetal

D6C8DC6C-3096-4993-9697-9F87D132F800Rare droom vannacht. Ik stond in een lift en een man in regenjas zei me dat hij de 28 eerste priemgetallen uit het hoofd kende. Ik werd wakker en vroeg mij af waarom de man in mijn droom niet de moeite had gedaan om er 29 te onthouden. 29, zelf een priemgetal. En toen zag ik de nieuwe pennenzak die ik ooit heb gehad. Een openvouwer in nepleer met een rits rondom rond. In het ene vak kleurpotloden, nog allemaal even lang, als soldaatjes naast elkaar gevangen onder de strak aangetrokken elastiekvakjes. Ik zag het rode potlood dat als eerste gebruikt werd en na één keer slijpen een lafaard bleek te zijn die uit stukjes potloodvulling bestond en dus na één dag nog maar de helft in lengte was. Ik zag de gom in het andere vak van de pennenzak, die heerlijk rook en niet gomde maar brokkelde. De teleurstelling van een nieuw schooljaar dus.
Is de vooravond van september de oorzaak van mijn nutteloze droom? De priemgetallen? Ik val terug in slaap. Nog voor het ontbijt zoek ik ze op, de 29 eerste priemgetallen –ik heb zin om ze breicijfers te noemen– waarvan 29 zelf het tiende is. 13 is ook een priemgetal en het getal van mijn vader. De droom heeft niets met september te maken. Ik moet naar de Schelde waar ik af en toe sta om papa te spreken. De Schelde-oever is heraangelegd en koud en kil en lijkt op de schets van de architecten die het nog moeten aanleggen. En ik moet huilen. Ik ben moe. Vandaag is het einde van een maand die voor velen ongemakkelijk kamperen, luidruchtig barbecuen of zwetend luieren in petto had. Voor mij was het een maand van hard werken, meer dan de uren in een dag toelieten, heftiger dan het geduld dat mijn lichaam had. Terwijl mijn geest voortdurend ‘hup hup’ fluisterde. Papa vertelt me dat ik naar het kleine zeilbootje moet kijken, naar het gras dat al opstandig tussen de stenen tevoorschijn komt, het schip dat wat verderop ligt en z’n vlaggetjes laat wapperen. Alles verandert. Niets komt terug. Maar wees geen gommetje. Teleurstelling is wat je zelf bent. Probeer een priemgetal te zijn, enkel deelbaar door 1 en jezelf. September, ik kom eraan!


over de auteur

ditte

het leven is wat je ziet, als je wilt kijken



geef jouw commentaar

jouw e-mail adres wordt niet gepubliceerd. verplichte velden zijn aangeduid met een *


*

je mag gebruik maken van deze HTML tags en attributen: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

terug naar hoofding ↑
  • inschrijven voor de nieuwsbrief

  • tafelgenoten

    kitchen crew

    R&B alle dagen een beetje Helden van de Dag

    miauw

    schele’n barry, de kat die besloot ons te adopteren

    me

    saying hi & goodbye
  • onderwerpen